|  |
|
|
|
|
|
Kinderartsen roepen op tot landelijk protocol voor levensbeëindiging pasgeborenen die ondraaglijk lijden
Nieuws van: Academisch Ziekenhuis Groningen
Kinderartsen van Nederlandse Academische Ziekenhuizen roepen op tot de oprichting van een nationale commissie om tot een landelijk protocol te komen voor de levensbeëindiging van pasgeborenen, die zo ernstig lijden en ziek zijn dat ze geen uitzicht hebben op een toekomst. Het gaat hierbij uitdrukkelijk om uitzonderlijke gevallen, in Nederland om ongeveer vijftien pasgeborenen per jaar.
Volgens initiatiefnemer mr. drs. A.A.E. Verhagen “wordt het tijd dat we open kaart spelen over het ondraaglijk lijden van pasgeborenen zonder toekomst. In de hele wereld maken artsen uit barmhartigheid een einde aan het leven van pasgeborenen zonder dat in de openbaarheid te brengen en zonder dit te toetsen aan een duidelijk protocol. Wereldwijd, ook in de VS, is het overlijden van veel pasgeborenen terug te leiden tot levensbeëindiging nadat artsen tot de slotsom waren gekomen dat er geen levenskwaliteit was. Het gebeurt ook steeds vaker.”
Reden voor de oprichting van een nationale commissie is de wereldwijde discussie die is losgebarsten nadat Groningse artsen eerder bekendmaakten hiervoor in samenwerking met het Openbaar Ministerie een protocol te hebben opgesteld.
Verhagen: “Er is veel onrust ontstaan over dit onderwerp. Vooral toen het Vaticaan zijn bezorgdheid uitsprak. Maar we spreken hier niet over kinderen met levenskansen, we spreken hier over kinderen die ondraaglijk lijden en geen toekomst hebben. Bijvoorbeeld over pasgeborenen met een waterhoofd zonder hersenen. Een ander voorbeeld is een kind met een open ruggengraat met een zak hersenvocht eraan waarin alle zenuwen drijven. Dit kind kan amper normaal ademen en heeft in een jaar tijd minstens zestig operaties nodig om deze problemen tijdelijk te verhelpen. Zonder dat er uitzicht is op een toekomst. Het kind lijdt bovendien pijn die zo ondraaglijk is, dat het voortdurend onder narcose moet worden gehouden. Ouders staan huilend toe te kijken en vragen: dokter, maak een einde aan dit lijden!”
Uit onderzoek blijkt dat wereldwijd kinderartsen in dergelijk uitzonderlijke gevallen voorstander zijn van actieve levensbeëindiging. In Frankrijk vindt 74% dat dit moet worden geaccepteerd, in Nederland is 72% het daar mee eens.
Het Groningse protocol kent vijf criteria: de pasgeborene moet zo ernstig en ondraaglijk lijden dat zijn toekomst uitzichtloos is. Het lijden is bovendien niet te genezen of te verhelpen met geneesmiddelen of operaties. De ouders moeten altijd eenduidig akkoord zijn. Een second opinion van een onafhankelijke derde is een voorwaarde en de wijze waarop het wordt uitgevoerd moet zeer zorgvuldig gebeuren met de nadruk op de nazorg.
Verhagen: ”Het is een onderwerp dat niemand onder ogen wil zien, laat staan er over praten. Maar het is in het belang van pasgeborenen die ondraaglijk lijden dat we een landelijk protocol opstellen zodat elke kinderarts op zorgvuldige wijze met deze delicate kwestie kan omgaan in het besef dat zijn handelen toetsbaar is.”
www.umcg.nl/azg/nl/nieuws/persberichten/45610 - 13 Dec 2004
|
|
|
|
Printen
Doorsturen