|  |
|
|
|
|
|
 Duitslands (bittere) pillen
Nieuws van: Raad voor de Volksgezondheid en Zorg (RVZ)
Alle Europese landen doen verwoede pogingen om de kosten van hun gezondheidszorg in de hand te houden. Men kijkt daarbij naar elkaar in de hoop dat de buurman met een goed idee komt of een taboe doorbreekt. Recent deed Ulla Schmidt, de Duitse minister van gezondheid, een poging om de kosten van medicijnen terug te dringen. Zij deed dit met een nieuwe wet die het mogelijk maakt om het inkomen van Duitse artsen te korten als zij hun budget voor medicijnen overschrijden.
De keerzijde van deze medaille is dat artsen hun inkomen ook kunnen verhogen als zij minder en goedkopere geneesmiddelen voorschrijven. Een goed idee? De Duitse artsen vonden van niet. Zij noemen de nieuwe wet een bureaucratisch monster bedoelt om artsen op te zetten tegen patiënten. Boos waren de artsen, zo boos dat zij de straat op gingen om te protesteren tegen de inperking van hun vrijheid om hun patiënten naar eigen inzicht te behandelen.
Maar de wet doet nog meer. Niet alleen de artsen worden aangepakt ook de farmaceutische industrie wordt ingeperkt. De wet stelt namelijk ook een plafond voor de prijzen van geneesmiddelen. De prijzen voor bestaande middelen worden de komende twee jaar bevroren. Dat geldt dus niet voor volstrekt nieuwe innovatieve middelen, daarvoor zijn prijzen vooralsnog vrij. Ook de Nederlandse minister doet met enige regelmaat pogingen om de kosten van farmaceutische middelen te beheersen en het voorschrijfgedrag van artsen te beïnvloeden. Zijn de maatregelen van de Duitse minister een aanrader voor minister Hoogervorst? Waarschijnlijk niet. En daarvoor zijn een aantal redenen aan te dragen.
Ook bruikbaar voor Nederlandse artsen?
Laten we eerst even kijken naar de maatregelen gericht op artsen. De eerste constatering is dat het vreemd is om financiële consequenties voor artsen te koppelen aan de hoeveelheid en prijs van de voorgeschreven medicijnen. Patiënten horen een medicijn te krijgen als zij daar volgens de richtlijnen voor in aanmerking komen. Die richtlijnen bieden ook instructies voor de keuze van het medicijn. Het Nederlandse GVS-systeem geeft daarnaast een duidelijk kader voor rationeel voorschrijfgedrag. Als artsen er blijk van geven hun patiënten volgens de richtlijnen te behandelen is dat een bonus waard, daar is over te praten. Als zij dat niet doen kan daar een prijskaartje voor hen aan hangen. Ook acceptabel. Maar we hebben het dan over kwaliteit van zorg gebaseerd op afspraken die professionals en financiers met elkaar maken en niet over een blinde volumekorting zonder enige inhoudelijke toetssteen. De Raad adviseert de Minister en de zorgverzekeraar om beter na te denken dan de Duitse minister.
www.rvz.net/cgi-bin/nieuws.pl?niew_srcID=179 - 8 Jun 2006
|
|
|
|
Printen
Doorsturen